Week 2

 

Week 1: Uppsala

Ik draaide de luxeflex open en zag kleine witte dotjes naar de grond dwarrelen. Er ligt nog niet veel, maar een klein laagje sneeuw maakt de Zweedse winter toch nog een wat lichter. Rond 4 uur is het al donker. Je bent zo gewend om aan de avond te beginnen wanneer het donker is (ik krijg bijvoorbeeld een uur eerder honger, terwijl het nog vroeg is). Ach, het is even wennen.

We wonen nu een weekje in universiteitsstad Uppsala. Een schattig stadje te vergelijken met Utrecht en Leiden. Heel veel studenten, veel cafeetjes en leuke winkels. Het centrum is erg mooi en de universiteitsgebouwen imposant. De eerste dag hebben we gelijk de noodzakelijke dingen geregeld: tas uitgepakt, flatgebouw en omgeving bekeken, prepaid internet geregeld, Zweedse simkaart gekocht, stad verkent en een dikke winterjas gekocht in de uitverkoop (een nogal vroege uitverkoop, maar de winter is dit jaar nogal mild). ‘s Avonds gegeten bij mijn tante en mijn peetkindje (mijn oma was er ook bij van wie we een mooie bos tulpen kregen).

We hebben het eerste weekend veel (bij)geslapen en niet zo heel veel uitgespookt. Beetje gelezen en boodschappen gedaan. Het leven is hier toch wel een stuk duurder dan in Nederland. Je kunt in de supermarkt bijna niks kopen onder de 10 kronen (iets meer dan 1 euro) en de meeste goedkope dingen liggen rond de 16 kronen. Erg duur, maar we kiezen de goedkope producten eruit (aardappelen, ui, paprika: koop je per (kilo) gram ipv per stuk). Ze hebben hier overigens een fascinerend afval sorteersysteem. Naast ons gebouw staat een afvalhuisje waar een stuk of 9 grote containerbakken staan. In deze bakken sorteer je het afval op papier, papier met lijm, plastic, kartonnen verpakkingen, dik karton, groente/etensresten, glas, batterijen, lampen, etc. Het is ongelooflijk secuur en milieuvriendelijk. Wel lastig vol te houden thuis, je moet namelijk zelf thuis ook alles sorteren om het uiteindelijk naar de goede bak te brengen: je kan een hele extra kamer aanleggen voor de vuilnis. Hetzelfde georganiseerde systeem geldt voor de was. Ieder flatgebouw heeft een eigen washok in de kelder met een groot aantal professionele wasmachines, centrifuges, drogers en droogkasten. Je schrijft je in op een tijd en dag die je reserveert om te wassen. Vervolgens heb je drie en een half uur het washok voor jezelf en kun je met de meest professionele apparaten de was wegwerken, echt een luxe. Geen grote rekken met te natte was in te kleine studentenkamers meer!

Zondagavond kwam mijn tante met mijn lieve peetkindje op de koffie (ze wonen ook in het centrum, maar aan de andere kant van de rivier). We hadden de dag ervoor eindelijk een koffiemaler gekocht, die we al langere tijd wilde hebben. Nu gebruiken we deze meer voor speciale gelegenheden, want met bezoek dat graag koffie drinkt ben je wel een halfuur aan het draaien.

Op woensdag had ik mijn eerste college Swedish Film and Television Culture. Ik volg deze cursus (15 ects) met voornamelijk buitenlandse studenten en leerde al snel naast een Zweedse meisje, ook een Amerikaanse, Poolse en zelfs Nederlandse kennen. Het is een erg leuke groep. Na het hoorcollege hadden we onze eerste screening (deze faculteit heeft eigen bioscoopzalen) van de film “Maria Larssons- Eternal Moments”. Echt een prachtige film over het leven van een vrouw aan het begin van de 20e eeuw die een van de eerste camera’s tot haar beschikking heeft en een talent blijkt te hebben voor fotografie. Ik volg deze cursus aan de Universiteit van Stockholm, dus vroeg in de trein en pas laat weer terug. ‘S avonds ontzettend lekker gegeten bij mijn oma die in het centrum van de stad woont. Een ontzettend raar, maar geweldig gevoel dat wij straks in die stad gaan wonen. Mijn droom komt uit. Best uniek.

Gisteren waren we allebei in Uppsala en hebben we een lange wandeling gemaakt naar, je raadt het niet… de IKEA. We hebben lekker goedkoop geluncht, veel inspiratie opgedaan voor ons nieuwe huisje (met een studio van 38m2 voor 2pers moet je creatief zijn) en rondgekeken in de woonkamers, keukens en badkamers die toch weer heel anders zijn ingericht dan in Nederland. Kortom we waren wel een paar uur zoet. Op het terrein rondom de IKEA zijn ook wel andere grote ketens te vinden, onder andere de grootste MediaMarkt die ik ooit heb gezien. Het was een goed half uur heen en terug wandelen, waarvan de eerste helft een mooie villawijk en de tweede helft een gigantisch industrieterrein. Gelukkig is het weer mild!

Verder heb ik niet zo heel veel nieuws te melden. Mijn sambo (Zweeds voor: degene waarmee je samenwoont) wacht op zijn persoonnummer. Een soort bsn waarmee je alles kan doen en zonder dit nummer besta je in Zweden eigenlijk niet. Zodra hij dit nummer heeft kan hij beginnen aan zijn Zweeds cursus. Voor nu schrijf ik woordjes op post-its.

 

Uppsala, hier zijn we dan

Het uitzicht vanaf ons appartementje. Ik heb ontzettend veel te vertellen, maar op dit moment is het ook nogal druk. Ik vertel zo snel mogelijk meer. Voor nu: wij zijn afgelopen donderdag goed aangekomen in Uppsala, het studio appartement is echt prima en erg netjes, onze verhuisdozen zijn afgelopen week ook goed aangekomen (ze zijn zelfs 3 verdiepingen hoog naar binnen gebracht door de post), het eten is duur, het weer is goed (niet al te koud), om 16 uur is het al erg heel erg donker, je kan alle hamburgers bij de Max ook glutenvrij krijgen, al het afval dient gesorteerd te worden (erg goed, maar vergt ook wat organisatie)… Goed genoeg te vertellen, maar dat komt een andere keer. Morgen is mijn eerste college in Stockholm, dus ik moet vroeg weg (en een beetje op tijd slapen!). Tot snel!

Nog 11 nachten

2012 is begonnen met een knal! Vuurwerk alom, champagne, lekker eten en goede vrienden. Goede vrienden die we de komende tijd heel erg gaan missen! Natuurlijk gaan we proberen om met iedereen goed contact te onderhouden en regelmatig weekendjes naar Nederland te vliegen. Toch wordt het binnenkort allemaal anders en wonen we gewoon erg ver weg.

Even een update: Op het huisjesfront hebben we weer nieuws. Naast onze tijdelijke woonruimte in Uppsala hebben we afgelopen week een contract getekend voor een appartement(je) in Stockholm! Supergaaf. Vanaf 16 februari wonen we in Hammarby Sjöstad, de meest milieuvriendelijke wijk van Stockholm. Erg mooi en ontzettend centraal. Ben de hele dag door aan het bedenken hoe we 38 m2 zo effectief mogelijk kunnen inrichten.

Afgelopen week heerlijk kerst gevierd, een paar daagjes in Parijs doorgebracht en genoten van oud&nieuw. Nu moeten we beginnen met het (her)inpakken van dozen en koffers. Emigratieformulieren invullen en adreswijzigingen doorgeven. Daarnaast veel afspraken om nog iedereen even te zien… De tijd vliegt!

Die ‘honderd dingen uitdaging’ he…

Tsjongejonge, wat hebben wij veel spullen: 39 verhuisdozen, kastje, secretaire, tafel, en ontzettend veel troep. De meeste meubels hebben we verkocht via Marktplaats, de meeste spulletjes op de rommelmarkt en om een of andere vreemde reden vertrokken we vorige week woensdag alsnog met een hoge Mercedes Sprinter vol spullen richting Gouda. Ik heb voor mijn gevoel al zo veel uitgezocht en weggegooid. Maar niet genoeg, die ’100 dingen uitdaging’ moet ik nog even doorzetten. Op het moment staat ‘onze kamer’, of wel de oude jongenskamer van mijn vriend, vol met dozen, spullen en meubeltjes. We slapen nog even op een matras op de grond, maar met een beetje geluk hebben we dit weekend een bedje waaronder we ook veel kunnen verstoppen . Over iets meer dan 5 weken vertrekken we naar Zweden!

Het opzeggen van de huur. Het echte verhaal.

Hieronder volgt het echte verhaal over onze verhuurder en ons vorige huis in Leiden aan de Hansenstraat 6A. Het bemiddelingsbureau heet Living Today en de ‘verhuurder’ is Service Today (maar wij vermoeden ook Holland Property Group). Ik hoop dat ons verhaal een waarschuwing mag zijn voor andere huizenzoekers en als je al woonachtig bent in zo’n huis dat dit laat zien dat je niet de enige bent. Mocht Living Today/Service Today zelf een reactie op geven, of wil je je eigen verhaal kwijt dan ben je welkom om daarnaar te refereren in het commentaarveld.

Onze verhuurder, of zoals zij zichzelf liever noemen, het bemiddelingsbureau, kenmerkt zich door een asociaal, klantonvriendelijk en ronduit brutaal beleid. Voor een klein appartementje van ongeveer 43 m3 was de vraagprijs €737,50 inclusief, 2 kamers, waarvan geen deur tussen slaapkamer en de woonkamer. In iedere kamer twee gaskacheltjes, geen dubbelglas, lekkage in de woonkamer, een raam wat niet helemaal dicht kan (erg leuk in de winter), muizen en het toilet kun je enkel bereiken door de keuken. Als klap op de vuurpijl is er geen badkamer, maar hebben we een douche in de keuken. Nu kun je denken; “Het kan toch veel erger, dit valt toch allemaal best mee. Niet zo zeuren.” Ja klopt, helemaal mee eens. Maar we hebben heel wat druppels gehad die meerdere emmers deden overlopen. Zo hadden we, toen we hier kwamen wonen in september 2010, problemen met onze geiser. We kregen hem moeilijk aan en eenmaal aan kwam er een flinke klap zodra je de douche (die immers ook in dezelfde ruimte was als de geiser) aan deed. Na veel discussie met de verhuurder kwam er eindelijk een specialist kwam die onmiddellijk eiste dat de geiser werd uitgezet. “Deze geiser mag absoluut niet meer aan mevrouw, dit is extreem gevaarlijk. Explosiegevaar.” Je zou verwachten dat een verhuurder dergelijke zaken even nakijkt voordat hij het pand weer in de markt brengt. Goed, na vervolgens aan de telefoon uitgemaakt te worden voor leugenaar, een paar dagen zonder warm water en velen malen tot 10 tellen hebben wij een geheel nieuwe geiser gekregen. We hebben in dezelfde maand nog de huurcommissie ingeschakeld. Na een lang proces (september- januari) kregen wij zonder enige twijfel gelijk (de verhuurder was overigens niet eens aanwezig tijdens de zitting) en is de huur verlaagt van 662,50 kale huur naar 298,80 per maand !! …. In juni 2011 wilden de verhuurder het huurcontract opzeggen, zij schreven ons een brief en deponeerde deze (zonder postzegel) op 18 juni door onze brievenbus (nadat wij contact hadden gehad over onze stroom die zou worden afgesloten door de gemeente, omdat er geen abonnement voor ons adres was) . De brief was gedateerd op 31 mei jl (3 maanden voor het aflopen van de huurtermijn). Echter, naast dat een niet aangetekende brief in dit geval niet rechtsgeldig is, kan een verhuurder in dergelijk geval niet de huur opzeggen. Een contract voor bepaalde tijd is alleen van toepassing op de huurder en aan de wettelijke redenen voor het opzeggen van de huur voldeed deze situatie niet. Na een bezoekje aan de Rechtswinkel en met behulp van een bevriende jurist stuurden wij (wel aangetekend) een brief terug met een vriendelijk ‘Nee, wij gaan niet akkoord’.

Naast de verhuurder zijn onze onderburen ook niet de meest ideale. Hoewel op zich aardige en prima kerels hebben zij een professionele DJ-installatie in de huiskamer. Als twintigers zeuren bij je buren over geluidsoverlast is niet iets dat je verwacht te doen en ook niet met plezier doet. Helaas was het geluid (overdag een soort discotheek, de ramen en glazen trilden en dat is niet overdreven) onleefbaar en na veel gedoe, met tussenkomst van de politie, hebben we nu een regeling die redelijk werkt. Zij hebben immers ook een hobby en hoewel je dit eigenlijk niet hoeft te accepteren (overlast is overlast, en je gaat ook niet zaalvoetballen in je woonkamer of duiven schieten in je rijtjeshuisachtertuin) is de situatie nu redelijk stabiel. Helaas voelt het meer als een Koude Oorlog waarbij iedere provocatie kan leiden tot een erger conflict dan ooit te voren.

Al met al, met veel plezier hebben wij op 21 september, zoals je toen ook al op deze blog kon lezen, een aangetekende brief verstuurd naar de verhuurder met de mededeling dat wij per 1 november weg gaan. Nu is het even afwachten en hopen dat wij nog ons geld terugkrijgen (door de huurcommissie kregen we met terugwerkende kracht al de betaalde huur terug, waardoor we tot en met november geen huur hoeven te betalen) inclusief de betaalde borg. Zoals je begrijpt heb ik nog een appeltje te schillen met deze mensen. Ik wil er erg graag meer over schrijven, graag hoor ik ook verhalen van anderen: onze toenmalige overburen hadden ook veel problemen met dezelfde organisatie die in een, volgens hun, geheel gerenoveerd pand de ontzettende lekkages niet wilde repareren. Ik wil ook een uitgebreide analyse van het vreemde, asociale en geldverslindende fenomeen dat bemiddelingsbureau heet. Meer hierover volgt een andere keer. Voor nu: de eerste stap is gezet. Wat er ook gebeurd, Leiden wordt verruild voor een andere stad! En zolang er bij het bedrijf niet iets drastisch veranderend, nooit meer te hoeven huren bij Living Today.

PS. Ik moet toegeven dat het wel erg fijn is en in het voordeel spreekt van Living Today dat wij tot 1 december op de Hansenstraat mochten blijven wonen. De 1-maand verlenging was geen probleem. Verlaten we Living Today toch met een positiever gevoel.

Verhuizing in volle gang!

Nu is de verhuizing in volle gang. Langzamerhand wordt het huis leger en stiller. Een heerlijk gevoel. Voor ieder meubelstuk dat (via Marktplaats) door iemand wordt opgehaald valt er een last van onze schouders. Afgelopen zaterdag hebben we laminaat gelegd in de kamer bij mijn schoonmoeder waar we de komende weken gaan wonen. Het was de eerste keer dat we dat helemaal zelf legde en dat is hartstikke goed gelukt. Leuk om te doen ook!

Zondag hebben we al veel dingen naar mijn ouders gebracht (stoelen die we hadden geleend, een bureau en een groot aantal boeken) die daar (al dan niet) tijdelijk worden gestald. Vandaag is de wasmachine opgehaald door het verhuurbedrijf en de rest van de keuken wordt vandaag ook onder handen genomen. Wat een smerigheid achter die wasmachine. Alle vermiste lepels en vorken kwamen weer tevoorschijn.

De spulletjes worden ingepakt en klaargezet. Vanavond wordt de bank gehaald, een boekenkast verkocht en hopelijk hebben we ook tijd om een gedeelte van de slaapkamer uit te zoeken. Druk, druk, maar woensdag is eindelijk het zo ver!

‘Ik Vertrek’ naar Zweden

Zo afgelegen gaan wij niet wonen, maar toch leuk om te zien:

Bekijk de video in andere formaten.

12-01-2012

De vliegtickets zijn geboekt. Op 12 januari vliegen we van Amsterdam naar Stockholm! 

(tenzij er op IJsland een vulkaan roet in het eten gooit, de vliegtuigmaatschappij failliet gaat of iets anders vreemds gebeurd: even afkloppen dus)

 

Verzekering en andere saaie dingen

Even een “kort” bericht over de administratieve kant van een emigratie, ditmaal de verzekering. In Nederland moet iedereen zich verplicht laten verzekeren bij een particuliere zorgverzekeraar. In Zweden is iedereen verzekerd via de staat, hoewel daar enkele haken en ogen aan zitten geldt dat in principe ook van Nederlanders die in Zweden wonen en werken (voor de exacte regels, kijk op forsakringskassan.se). Door mijn Zweedse paspoort is het voor mij een stuk makkelijker dan voor mijn vriend. Een kort stappenplan:

1. Je belt je Nederlandse zorgverzekeraar en vertelt je verhaal. Ze zullen je een formulier toesturen dat je dient in te vullen.

2. Het formulier wat je krijgt gaat over je verblijf in het buitenland; hoe lang je er blijft, wat je gaat doen, waar je inkomsten vandaan krijgt, etc. Je stuurt het formulier ingevuld terug.

3. Indien je zorgverzekeraar bepaalt dat je inderdaad geen recht meer hebt op een Nederlandse zorgverzekering:ofwel geen plicht meer hebt om de Nederlandse te betalen, krijg je een brief thuis met het datum waarop je niet meer bent verzekerd. In mijn geval is dat al redelijk snel.

4. Bij aankomst in Zweden schrijf je je niet in bij de gemeente, maar bij de belastingdienst. Als je recht hebt op een verblijfsvergunning krijg je een persoonnummer. Zonder je persoonnummer kun je weinig in Zweden, maar met dit nummer (ik heb door mijn Zweedse nationaliteit dit nummer al) ga je naar Försäkringskassan. Dit is de ‘staats’ verzekeraar van Zweden. Hier meldt je je aan (er is vast ook een formulier dat je kunt invullen).

5. Als je ziek wordt of naar de dokter moet betaal je voor ieder doktersbezoek of ziekenhuisbezoek een vast bedrag. Per provincie is dit verschillend, maar ik geloof dat dit meestal rond de 15 euro is. De overige kosten voor een eventuele behandeling zijn voor de Zweedse staat. Je betaalt dus enkel het vaste bedrag per bezoek of je nu verkouden bent of je been gebroken is.

6. Als je een tijdje in Zweden woont en werkt krijg je via Försäkringkassan, als je ziek bent of bijvoorbeeld met ouderschapsverlof gaat, een soort ‘loon’ per dag om te compenseren voor je ‘zieke’ dagen. Verder regelen zij ook de kinderbijslag, werkloosheidsuitkeringen en dergelijke. Overigens, als je op vakantie gaat moet je een soort Europees verzekeringspas meenemen dat je kunt krijgen bij Försäkringskassan.

NB. als je nog geen Zweeds persoonnummer hebt is het handig om even te wachten met het regelen van de verzekering en/of het opzeggen van je Nederlandse verzekering. Je wilt natuurlijk niet onverzekerd door het leven gaan.